Το σμαράγδι είναι ένας από τους αρχαιότερους και σεβαστούς πολύτιμους λίθους. Η αξία του ήταν γνωστή ακόμη και στην αρχαία Βαβυλώνα την 4η χιλιετία π.χ. Μαζί με το διαμάντι, το ρουμπίνι και το ζαφείρι, ανήκει στους πολύτιμους λίθους πρώτης τάξης, την υψηλότερη κατηγορία κοσμημάτων. Το όνομα της πέτρας πηγαίνει πίσω στο περσικό "ζουμρούντι" (πράσινο) και μέσω του ελληνικού "σμαραγδός" ήρθε στα ρωσική ως "σμαραγδός".

Από τη στιγμή του βαπτίσματος, κάθε Χριστιανός λαμβάνει έναν αόρατο πνευματικό μέντορα και προστάτη – έναν φύλακα άγγελο. Είναι ένα διακονικό πνεύμα που έστειλε ο Θεός για να βοηθήσει και να καθοδηγήσει στο δρόμο προς τη σωτηρία. Η πίστη στους φύλακες αγγέλους είναι γνωστή από τους αποστολικούς χρόνους και ο ίδιος ο Σωτήρας είπε γι ' αυτούς: "προσέξτε να μην περιφρονείτε κανένα από αυτά τα μικρά * γιατί σας λέω ότι οι άγγελοί τους στον ουρανό βλέπουν πάντα το πρόσωπο του πατέρα μου που είναι στον ουρανό" (Ματθ. 18:10). Το υπουργείο του φύλακα αγγέλου είναι να συμβάλει στη σωτηρία του ατόμου που του έχει ανατεθεί: διδάσκει πνευματικά με πίστη και ευσέβεια, προστατεύει την ψυχή και το σώμα, μεσολαβεί κατά τη διάρκεια της γήινης ζωής και δεν αφήνει ούτε στο θάνατο, παίρνοντας την ψυχή στην αιωνιότητα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας προτρέπει να στραφούμε στην προστασία του στις καθημερινές μας προσευχές στο σπίτι.

Το διαμάντι ονομάζεται συχνά "βασιλιάς των πολύτιμων λίθων", επειδή η ιστορία του χρονολογείται από χιλιάδες χρόνια. Τα πρώτα πολύπλευρα διαμάντια εμφανίστηκαν τον 15ο αιώνα: το 1463 κατασκευάστηκε το πρώτο διαμάντι και έναν αιώνα αργότερα, κατά την αναγέννηση, εφευρέθηκε η κλασική κοπή διαμαντιών στη Φλάνδρα, το πρωτότυπο της οποίας ήταν φυσικοί κρύσταλλοι-οκτάεδρα. Ωστόσο, ένα διαμάντι θα μπορούσε να αποκαλύψει πραγματικά την ομορφιά και τη λάμψη του με όλες τις όψεις του τον 17ο αιώνα, όταν οι κοπτήρες διαμαντιών έμαθαν πώς να χωρίζουν πέτρες. Το σύγχρονο στρογγυλό διαμάντι με 57 τέλεια ευθυγραμμισμένες όψεις οφείλει την εμφάνισή του στους μαθηματικούς υπολογισμούς του Marcel tolkowsky, ο οποίος πρότεινε το 1919 τις παραμέτρους στις οποίες αποκαλύπτονται με τον καλύτερο τρόπο οι οπτικές ιδιότητες ενός διαμαντιού.

Σε αυτή τη συλλογή, η ίδια η αφύπνιση της φύσης γίνεται πηγή έμπνευσης. Λεπτά πέταλα και ταξιανθίες, φιλιγμένα με το χέρι, υφαίνονται σε ένα εορταστικό στολίδι από πλατίνα, λευκό και πράσινο Χρυσό. Το κύριο μοτίβο είναι το τριφύλλι λιβάδι, του οποίου ο βαθύς συμβολισμός στην Ορθοδοξία συνδέεται με την τριάδα του Θεού: τρία πέταλα σε ένα μόνο στέλεχος. Η συλλογή ακούγεται σαν μια χαρούμενη κλήση για την ομορφιά και την πληρότητα της ζωής. Κάθε προϊόν, που δημιουργήθηκε στις παραδόσεις των λεπτών πλαστικών του Νόβγκοροντ, φέρει φως και ζεστασιά, καθιστώντας όχι μόνο ένα στολίδι, αλλά μια ορατή υπενθύμιση της αρμονίας που μας περιβάλλει κάθε στιγμή.

Η Παναγία κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην ορθόδοξη παράδοση. Η εικόνα της, αποτυπωμένη σε αμέτρητες εικόνες, δεν είναι μόνο απόδειξη βαθιάς ευλάβειας, αλλά και κλειδί για την κατανόηση των σημαντικότερων δογμάτων του Χριστιανισμού. Η εικονογραφία της Παναγίας είναι εκπληκτικά διαφορετική, αλλά όλη αυτή η ποικιλομορφία πηγαίνει πίσω σε τρεις κύριους τύπους: "Οράντα", "Οδηγήτρια" και "τρυφερότητα". Κάθε μία από αυτές αποκαλύπτει μια συγκεκριμένη πτυχή της σχέσης της με τον θεϊκό Υιό.

Στις 19 Αυγούστου, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί γιορτάζουν μία από τις μεγάλες δωδεκαήμερες γιορτές, τη μεταμόρφωση του Κυρίου. Το γεγονός που αποτέλεσε τη βάση του περιγράφεται στα Ευαγγέλια του Ματθαίου, του Μάρκου και του Λουκά. Λίγες μέρες Πριν από τα βάσανα του στο σταυρό, ο Ιησούς Χριστός πήρε τρεις μαθητές – τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη – και τους πήγε στο Όρος Θαβώρ για να προσευχηθούν. Κατά τη διάρκεια της προσευχής, μεταμορφώθηκε: το πρόσωπό του έλαμψε σαν τον ήλιο και τα ρούχα του έγιναν λευκά και φωτεινά. Οι απόστολοι είδαν τους προφήτες Μωυσή και Ηλία να συνομιλούν με τον Σωτήρα και άκουσαν μια φωνή από τον ουρανό: "αυτός είναι ο αγαπημένος μου γιος, ακούστε τον". Αυτή η εμφάνιση της Θείας δόξας έγινε αποκάλυψη στους μαθητές ότι ο δάσκαλός τους ήταν ο αληθινός Υιός του Θεού.

Στην Ορθόδοξη εικονογραφία, η εικόνα του Κυρίου Ιησού Χριστού κατέχει κεντρική θέση. Οι εικόνες του Χριστού είναι ποικίλες: από την αρχαία, που χρονολογούνται από τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού, μέχρι αργότερα αλληγορικές. Αλλά όλοι μαρτυρούν ένα πράγμα: για τον Θεό, ο οποίος έγινε άνθρωπος για τη σωτηρία μας.

Βάπτισμα: το πρώτο σύμβολο της πίστης

Η πλατίνα είναι ένα από τα πιο σπάνια και πολύτιμα μέταλλα στη Γη. Το όνομά του προέρχεται από την ισπανική πλατίνα, που σημαίνει "μικρό ασήμι". Σε αντίθεση με το χρυσό ή το ασήμι, η πλατίνα δεν αμαυρώνει στον αέρα, δεν διαβρώνεται σε υγρό περιβάλλον και δεν φοβάται τις υψηλές θερμοκρασίες. Αυτό το γκρι-λευκό μέταλλο έχει μια μοναδική χημική αντοχή, γεγονός που το καθιστά σύμβολο καθαρότητας και αμετάβλητου.

Στην ορθόδοξη παράδοση, οι προστάτες του γάμου και της οικογένειας τιμούνται ως ο Άγιος Πρίγκιπας Πέτρος και η Πριγκίπισσα Φεβρόνια του Μουρόμ, των οποίων η ζωή έχει γίνει πρότυπο χριστιανικού γάμου βασισμένο στον αμοιβαίο σεβασμό, την υπομονή και τη θυσιαστική αγάπη.

Από τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού, οι πιστοί, πηγαίνοντας σε προσκύνημα ή μακρύ ταξίδι, προσπάθησαν να έχουν μαζί τους ένα ιερό – ένα σωματίδιο του Σταυρού του Γολγοθά, λείψανα αγίων ή αντικείμενα αφιερωμένα πάνω τους. Έτσι εμφανίστηκαν τα encolpions (από τα ελληνικά "collos" — έντερα, καρδιά): μικρές κιβωτοί που φορούσαν στο στήθος. Αρχικά, είχαν σχήμα μενταγιόν με σχηματική αναπαράσταση σταυρού, αλλά με την πάροδο του χρόνου απέκτησαν οι ίδιοι μια σταυροειδή εμφάνιση. Στη Ρωσία, τέτοιοι σταυροί άρχισαν να ονομάζονται λείψανα, αφού κρατούσαν τα σωματίδια των λειψάνων μέσα και ως εκ τούτου ήταν προικισμένα με ιδιαίτερη χάρη για τον πιστό.

Η παράδοση της ανταλλαγής δαχτυλιδιών κατά τη σύναψη του γάμου πηγαίνει πίσω στην αρχαιότητα. Ήδη στην αρχαία Αίγυπτο, ένα δαχτυλίδι που φορούσε στο μεσαίο δάχτυλο του αριστερού χεριού συμβόλιζε την αδιάσπαστη σύνδεση των καρδιών – πιστεύεται ότι μέσω αυτού του δακτύλου το αίμα ρέει απευθείας στην καρδιά. Στην αρχαία Ρώμη, το απαραβίαστο των δεσμών γάμου επιβεβαιώθηκε από το ίδιο το μέταλλο, από το οποίο κατασκευάστηκε το κόσμημα. Με την υιοθέτηση του Χριστιανισμού, τα δαχτυλίδια εισήλθαν στην εκκλησιαστική ιεροτελεστία του γάμου: τον τέταρτο αιώνα έγιναν μέρος της τελετής και μέχρι τον δέκατο αιώνα καθιερώθηκαν σταθερά στην ορθόδοξη παράδοση.

Το ασήμι είναι ένα από τα αρχαιότερα μέταλλα που είναι γνωστά στον άνθρωπο. Η λευκή λάμψη, η πλαστικότητα και η ικανότητά του να παίρνει οποιοδήποτε σχήμα το έχουν κάνει ένα αγαπημένο υλικό κοσμηματοπωλείου για χιλιάδες χρόνια. Σε αντίθεση με το χρυσό, το ασήμι είναι πιο προσιτό, αλλά δεν είναι κατώτερο από αυτό στην ομορφιά και την ευγένεια. Ωστόσο, το καθαρό ασήμι είναι πολύ μαλακό για να δημιουργήσει ανθεκτικά κοσμήματα, επομένως έχει χρησιμοποιηθεί ως κράματα από την αρχαιότητα.

Στη Χριστιανική τέχνη, το αμπέλι είναι μια από τις αρχαιότερες και ευρύχωρες εικόνες. Η ιστορία της ανάγεται στους πρώτους αιώνες, όταν οι πιστοί που συγκεντρώθηκαν στις Ρωμαϊκές Κατακόμβες διακοσμούσαν τους τοίχους των υπόγειων ναών με εικόνες ενός ιερού αγγείου από το οποίο τα περιστέρια συμβόλιζαν τις σωζόμενες ψυχές έλαβαν κοινωνία. Σε αυτούς τους πίνακες, οι βλαστοί σταφυλιών δεν ήταν απλώς μια διακόσμηση, αλλά υπενθύμισαν το μυστήριο της Ευχαριστίας και την αδιάσπαστη σύνδεση του ανθρώπου με τον Θεό.

Το έθιμο να δίνετε σε ένα μωρό ένα ασημένιο ή χρυσό κουτάλι όταν εμφανίζεται το πρώτο δόντι είναι μία από τις λίγες αρχαίες ρωσική παραδόσεις που έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα. Πιστεύεται ότι εάν κρατάτε ένα κουτάλι πάνω από το πρώτο δόντι που έχει ξεσπάσει, τότε όλα τα άλλα θα γίνουν δυνατά και υγιή. Συχνά αυτό το κουτάλι γίνεται το πρώτο με το οποίο το παιδί αρχίζει να τρώει "με ένα κουτάλι", ενώνοντας το ενήλικο γεύμα. Από γενιά σε γενιά, οι οικογένειες μεταδίδουν τέτοια κομψά αντικείμενα διακοσμημένα με σμάλτο και ευαίσθητα σχέδια, διατηρώντας τη ζεστασιά της παιδικής ηλικίας και τη μνήμη των προγόνων τους.

Από την αρχαιότητα, το δαχτυλίδι, ένας φαύλος κύκλος, έχει γίνει αντιληπτό ως σύμβολο ενότητας, άπειρου και ολότητας. Η παράδοση της φθοράς Δαχτυλιδιών ήρθε στη Ρωσία από το Βυζάντιο μαζί με τον Χριστιανισμό. Η ίδια η λέξη "δαχτυλίδι" προέρχεται από το παλαιό σλαβικό "Κόλο" – κύκλος, τροχός, μία από τις παλαιότερες εικόνες της αιωνιότητας. Ήδη στους πρώτους αιώνες, οι Χριστιανοί φορούσαν δαχτυλίδια και δαχτυλίδια ως ειδικά σημάδια της ανάρτησής τους στην εκκλησία, τοποθετώντας σύντομες ομολογίες πίστης πάνω τους. Για παράδειγμα, στους παλαιοχριστιανικούς πολύτιμους λίθους θα μπορούσε κανείς να βρει ένα ψάρι (Ελληνικά: IHTHYS — "Ιησούς Χριστός, Υιός του Θεού, Σωτήρας"), μια άγκυρα – σύμβολο ελπίδας για σωτηρία, ένα πλοίο ως αλληγορία για την εκκλησία ή το μονόγραμμα του Χριστού - Χρυσόμου.

Από την αρχή του Χριστιανισμού, ο σταυρός έχει γίνει για τους πιστούς όχι μόνο μια εικόνα ενός οργάνου εκτέλεσης, αλλά ένα σύμβολο της νίκης επί του θανάτου και της ελπίδας. Τον τέταρτο αιώνα, όταν ο Ιερός ίσος προς τους Αποστόλους αυτοκράτορας Κωνσταντίνος θριάμβευσε από τη δύναμη της εικόνας του Τιμίου Σταυρού και η Αγία βασίλισσα Έλενα βρήκε τον Ζωογόνο Σταυρό στην Ιερουσαλήμ, άρχισε η εθνική λατρεία αυτού του ιερού. Χιλιάδες προσκυνητές συρρέουν στην Παλαιστίνη, επιδιώκοντας να πάρουν μαζί τους ένα κομμάτι από το δέντρο του Γολγοθά για να το μεταφέρουν ως αδιάκοπη υπενθύμιση της επίγειας ζωής του Σωτήρα, των δεινών και της ανάστασής του. Έτσι γεννήθηκε η παράδοση του σταυρού, ένα προσωπικό σημάδι ότι ανήκει στον Χριστό και μια απτή μαρτυρία της πίστης.

Τα κοσμήματα, όπως και κάθε ακριβό αντικείμενο, απαιτούν προσεκτικό χειρισμό και συγκεκριμένη φροντίδα. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην εμφάνιση κοσμημάτων σε ζεστά και υγρά κλίματα. Είναι επίσης απαραίτητο να προστατεύσετε τα κοσμήματα από το να πάρουν αρώματα και καλλυντικά πάνω τους.

Η συλλογή κοσμημάτων "Vladimir Mikhailov" είναι κατασκευασμένη από πολύτιμα μέταλλα, που χαρακτηρίζεται από έναν ευγενή, συγκρατημένο χρωματικό ήχο – πλατίνα, λευκό και πράσινο Χρυσό. Ταυτόχρονα, το κύριο υλικό της συλλογής είναι ο πράσινος χρυσός, ένας τύπος κράματος χρυσού 585 δειγμάτων, που χαρακτηρίζεται από την απαλή χρωματική του απόχρωση και την υψηλή περιεκτικότητα σε πολύτιμα μέταλλα. Αυτό το κράμα είναι γνωστό κυρίως ως η πιο σταθερή φυσική ένωση του φυσικού χρυσού και του αργύρου. Είναι το ασήμι που δίνει στο κράμα Μια απαλή απόχρωση ελιάς, πνίγοντας τους κίτρινους τόνους του χρυσού και τον κόκκινο ήχο του χαλκού.