Στην Ευρώπη, ο πράσινος χρυσός κέρδισε τη δημοτικότητά του κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης τον 18ο αιώνα, χάρη στην έλευση της νέας τεχνολογίας Quatre Couleurs. Έτσι ξυπνά για πρώτη φορά το ενδιαφέρον για τις χρυσές αποχρώσεις. Οι πιο σύνθετες γραφικές συνθέσεις είναι χτισμένες από χρυσό διαφορετικών χρωμάτων. Τα ανάγλυφα Rocaille που βασίζονται σε λεπτές τονικές αποχρώσεις απεικονίζουν πολύμορφα βοσκοτόπια, ανθοδέσμες και θαυμάσια τοπία. Τα πιο εκλεπτυσμένα και ακριβά προϊόντα που απαιτούν αριστοτεχνική ικανότητα κατασκευάζονται χρησιμοποιώντας αυτήν την τεχνική.

Η παράδοση της χρήσης πράσινου χρυσού σε κοσμήματα συνεχίζεται στο μέλλον. Ο Βλαντιμίρ Μιχαήλοφ αναφέρεται στον πράσινο χρυσό ως υλικό με απαλό χρώμα που σας επιτρέπει να εντοπίσετε το παιχνίδι των ημιτόνων και την πλαστικότητα των γραμμών. Στα έργα του, ο περιορισμός χρώματος είναι σημαντικός, ο οποίος μπορεί να παρουσιάσει μια καλλιτεχνική ιδέα και να μεταφέρει το πλήρες βάθος ενός Ορθόδοξου προϊόντος. Όσον αφορά τα τεχνικά χαρακτηριστικά του πράσινου χρυσού, είναι κράμα 585 βαθμών. Βασίζεται σε 58,5% χρυσό, 30% ασήμι, 11,5% προσδέματα, συμπεριλαμβανομένου του χαλκού. Είναι ένα σκληρό και ανθεκτικό κράμα, προσαρμόσιμο στη διαμόρφωση, σταθερό στον αέρα, δηλ.πρακτικά δεν αμαυρώνει. Το κράμα διακρίνεται από την απαλή σκιά της ελιάς, η οποία του δίνει ασήμι, σβήνοντας τους κίτρινους τόνους του χρυσού και τον κόκκινο ήχο του χαλκού.