"Η γέννηση του Χριστού"

Η ιστορία αυτού του προϊόντος πηγαίνει πίσω στις παραδόσεις των Αγίων Αποστόλων, σύμφωνα με τις οποίες, μετά το γεύμα, η προσφορά της Θεοτόκου προσφόρας πραγματοποιήθηκε για να δοκιμάσει τα σωματίδια της. Για το σκοπό αυτό, η προσφόρα μεταφέρθηκε σε μικρές κιβωτές από το ναό στο γεύμα. Τόσο η προσφόρα όσο και το εγκόλπιο στο οποίο μεταφέρθηκε πήραν το όνομά τους από τη μητέρα του Θεού – Παναγία, που σημαίνει Πανάγιος. Η αρχαία Παναγία είχε συνήθως μια εικόνα της Παναγίας στο μπροστινό μέρος και αργότερα άρχισαν να εμφανίζονται εικόνες της Σταύρωσης ή της ανάληψης. Η ιστορία της ανάπτυξης αυτών των προϊόντων μας επιτρέπει να δούμε ότι από τα τέλη του XVI αιώνα, ένας νέος τύπος κομψής Παναγίας εμφανίστηκε με τη μορφή μιας μικρής εικόνας, πλούσια διακοσμημένης με διακοσμητικά μοτίβα, η οποία γίνεται το σήμα του υψηλότερου κληρικού που φοριέται σε μια αλυσίδα πάνω από τα άμφια. Το έργο "Η Γέννηση του Χριστού" του Βλαντιμίρ Μιχαήλοφ χρονολογείται με τη μορφή του στις παραδόσεις του 18ου αιώνα, όταν η Παναγία σκαλίστηκε σε ημιπολύτιμους λίθους, κόπηκε σε χρυσό και ασήμι και τοποθετήθηκε σε ένα μαργαριτάρι. Το κόσμημα αντικατοπτρίζει το γεγονός της Αγίας ημέρας των Χριστουγέννων, το οποίο τιμάται από τη μνήμη της άπειρης θεϊκής αγάπης που δεν λυπήθηκε τον γιο της για τη σωτηρία της ανθρώπινης φυλής. Η Παναγία και ο Ιωσήφ γονάτισαν στη φάτνη του βρέφους του Θεού. Οι φωτεινές μορφές δημιουργούν μια απλή και εκφραστική σύνθεση και το αστέρι της Βηθλεέμ φαίνεται να δείχνει στο μωρό, αγγίζοντας σχεδόν τις ακτίνες του φωτοστέφανου του. Με βαθιά αίσθηση ευλάβειας, η Αγία Μητέρα του Χριστού και ο αρραβωνιασμένος της, Ο δίκαιος Ιωσήφ, που επέλεξε ο Θεός για να διατηρήσει και να προστατεύσει τη μητέρα του Θεού. Στο ευαγγέλιο του Λουκά γράφεται ότι αυτά τα χαρούμενα γεγονότα προηγήθηκαν από το διάταγμα του αυτοκράτορα Αυγούστου για την απογραφή, επομένως η Παναγία και ο δίκαιος Ιωσήφ, που κατάγονταν από την οικογένεια του Δαβίδ, έπρεπε να πάνε στη Βηθλεέμ, την πόλη του Δαβίδ, για να προσθέσουν τα ονόματά τους στον κατάλογο των υποκειμένων του Καίσαρα: "ο Ιωσήφ πήγε επίσης από τη Γαλιλαία, από την πόλη της Ναζαρέτ στην Ιουδαία, στην πόλη του Δαβίδ, που ονομάζεται Βηθλεέμ, επειδή ήταν από το σπίτι και την οικογένεια του Δαβίδ, για να εγγραφεί στη Μαρία, την αρραβωνιασμένη σύζυγό του, που ήταν έγκυος. Ενώ ήταν εκεί, ήρθε η ώρα να γεννήσει. και γέννησε τον πρωτότοκο γιο της, και τον τύλιξε με ρούχα και τον έβαλε σε φάτνη, γιατί δεν υπήρχε χώρος γι 'αυτούς στο πανδοχείο".2:4-7). Ένα μεγάλο μενταγιόν με ιερές εικόνες πλαισιώνεται από ένα σκαλιστό στολίδι με τη μορφή κρίνων, διασκορπισμένο με πολύτιμους λίθους. Η λουλουδάτη κουμπότρυπα επιτρέπει τη φθορά του προϊόντος και η διακοσμητική βάση μπορεί να εγκατασταθεί στο εσωτερικό. Οι" βελούδινες " βούρτσες που κρέμονται και στις δύο πλευρές της εικόνας δημιουργούν μια εορταστική και ολοκληρωμένη σύνθεση, η οποία καμπυλώνει σε ένα πλούσια διακοσμημένο μικροσκοπικό βάθρο. Η βάση της βάσης είναι διακοσμημένη με σκαλιστό ανάγλυφο με ζώνες από χάντρες "μαργαριτάρι". Στο πίσω μέρος της Παναγίας είναι τα λόγια της προσευχής: "η γέννησή σου, Χριστέ ο Θεός μας, έλαμψε στον κόσμο το φως της λογικής, γιατί σε αυτό υπηρετείς τα αστέρια και είσαι αστέρι. Σε προσκυνούμε, τον ήλιο της αλήθειας, και σε οδηγούμε από το ύψος της Ανατολής, Κύριε, δόξα σε σένα. Ο Θεός είναι μαζί μας, καταλάβετε, ειδωλολάτρες και προσέξτε..."