Το Πτυσσόμενο Δαχτυλίδι Της Ιερουσαλήμ

Τα κοσμήματα, όπως και κάθε ακριβό αντικείμενο, απαιτούν προσεκτικό χειρισμό και συγκεκριμένη φροντίδα. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην εμφάνιση κοσμημάτων σε ζεστά και υγρά κλίματα. Είναι επίσης απαραίτητο να προστατεύσετε τα κοσμήματα από το να πάρουν αρώματα και καλλυντικά πάνω τους.

Από την αρχαιότητα, το δαχτυλίδι, ένας φαύλος κύκλος, έχει γίνει αντιληπτό ως σύμβολο ενότητας, άπειρου και ολότητας. Η παράδοση της φθοράς Δαχτυλιδιών ήρθε στη Ρωσία από το Βυζάντιο μαζί με τον Χριστιανισμό. Η ίδια η λέξη "δαχτυλίδι" προέρχεται από το παλαιό σλαβικό "Κόλο" – κύκλος, τροχός, μία από τις παλαιότερες εικόνες της αιωνιότητας. Ήδη στους πρώτους αιώνες, οι Χριστιανοί φορούσαν δαχτυλίδια και δαχτυλίδια ως ειδικά σημάδια της ανάρτησής τους στην εκκλησία, τοποθετώντας σύντομες ομολογίες πίστης πάνω τους. Για παράδειγμα, στους παλαιοχριστιανικούς πολύτιμους λίθους θα μπορούσε κανείς να βρει ένα ψάρι (Ελληνικά: IHTHYS — "Ιησούς Χριστός, Υιός του Θεού, Σωτήρας"), μια άγκυρα – σύμβολο ελπίδας για σωτηρία, ένα πλοίο ως αλληγορία για την εκκλησία ή το μονόγραμμα του Χριστού - Χρυσόμου.

Η συλλογή κοσμημάτων "Vladimir Mikhailov" είναι κατασκευασμένη από πολύτιμα μέταλλα, που χαρακτηρίζεται από έναν ευγενή, συγκρατημένο χρωματικό ήχο – πλατίνα, λευκό και πράσινο Χρυσό. Ταυτόχρονα, το κύριο υλικό της συλλογής είναι ο πράσινος χρυσός, ένας τύπος κράματος χρυσού 585 δειγμάτων, που χαρακτηρίζεται από την απαλή χρωματική του απόχρωση και την υψηλή περιεκτικότητα σε πολύτιμα μέταλλα. Αυτό το κράμα είναι γνωστό κυρίως ως η πιο σταθερή φυσική ένωση του φυσικού χρυσού και του αργύρου. Είναι το ασήμι που δίνει στο κράμα Μια απαλή απόχρωση ελιάς, πνίγοντας τους κίτρινους τόνους του χρυσού και τον κόκκινο ήχο του χαλκού.

Από τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού, οι πιστοί, πηγαίνοντας σε προσκύνημα ή μακρύ ταξίδι, προσπάθησαν να έχουν μαζί τους ένα ιερό – ένα σωματίδιο του Σταυρού του Γολγοθά, λείψανα αγίων ή αντικείμενα αφιερωμένα πάνω τους. Έτσι εμφανίστηκαν τα encolpions (από τα ελληνικά "collos" — έντερα, καρδιά): μικρές κιβωτοί που φορούσαν στο στήθος. Αρχικά, είχαν σχήμα μενταγιόν με σχηματική αναπαράσταση σταυρού, αλλά με την πάροδο του χρόνου απέκτησαν οι ίδιοι μια σταυροειδή εμφάνιση. Στη Ρωσία, τέτοιοι σταυροί άρχισαν να ονομάζονται λείψανα, αφού κρατούσαν τα σωματίδια των λειψάνων μέσα και ως εκ τούτου ήταν προικισμένα με ιδιαίτερη χάρη για τον πιστό.