Το δαχτυλίδι ασφαλείας" αποθήκευση και διατήρηση"

Τα κοσμήματα, όπως και κάθε ακριβό αντικείμενο, απαιτούν προσεκτικό χειρισμό και συγκεκριμένη φροντίδα. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην εμφάνιση κοσμημάτων σε ζεστά και υγρά κλίματα. Είναι επίσης απαραίτητο να προστατεύσετε τα κοσμήματα από το να πάρουν αρώματα και καλλυντικά πάνω τους.

Από την αρχαιότητα, το δαχτυλίδι, ένας φαύλος κύκλος, έχει γίνει αντιληπτό ως σύμβολο ενότητας, άπειρου και ολότητας. Η παράδοση της φθοράς Δαχτυλιδιών ήρθε στη Ρωσία από το Βυζάντιο μαζί με τον Χριστιανισμό. Η ίδια η λέξη "δαχτυλίδι" προέρχεται από το παλαιό σλαβικό "Κόλο" – κύκλος, τροχός, μία από τις παλαιότερες εικόνες της αιωνιότητας. Ήδη στους πρώτους αιώνες, οι Χριστιανοί φορούσαν δαχτυλίδια και δαχτυλίδια ως ειδικά σημάδια της ανάρτησής τους στην εκκλησία, τοποθετώντας σύντομες ομολογίες πίστης πάνω τους. Για παράδειγμα, στους παλαιοχριστιανικούς πολύτιμους λίθους θα μπορούσε κανείς να βρει ένα ψάρι (Ελληνικά: IHTHYS — "Ιησούς Χριστός, Υιός του Θεού, Σωτήρας"), μια άγκυρα – σύμβολο ελπίδας για σωτηρία, ένα πλοίο ως αλληγορία για την εκκλησία ή το μονόγραμμα του Χριστού - Χρυσόμου.

Η συλλογή κοσμημάτων "Vladimir Mikhailov" είναι κατασκευασμένη από πολύτιμα μέταλλα, που χαρακτηρίζεται από έναν ευγενή, συγκρατημένο χρωματικό ήχο – πλατίνα, λευκό και πράσινο Χρυσό. Ταυτόχρονα, το κύριο υλικό της συλλογής είναι ο πράσινος χρυσός, ένας τύπος κράματος χρυσού 585 δειγμάτων, που χαρακτηρίζεται από την απαλή χρωματική του απόχρωση και την υψηλή περιεκτικότητα σε πολύτιμα μέταλλα. Αυτό το κράμα είναι γνωστό κυρίως ως η πιο σταθερή φυσική ένωση του φυσικού χρυσού και του αργύρου. Είναι το ασήμι που δίνει στο κράμα Μια απαλή απόχρωση ελιάς, πνίγοντας τους κίτρινους τόνους του χρυσού και τον κόκκινο ήχο του χαλκού.

Στη Χριστιανική τέχνη, το αμπέλι είναι μια από τις αρχαιότερες και ευρύχωρες εικόνες. Η ιστορία της ανάγεται στους πρώτους αιώνες, όταν οι πιστοί που συγκεντρώθηκαν στις Ρωμαϊκές Κατακόμβες διακοσμούσαν τους τοίχους των υπόγειων ναών με εικόνες ενός ιερού αγγείου από το οποίο τα περιστέρια συμβόλιζαν τις σωζόμενες ψυχές έλαβαν κοινωνία. Σε αυτούς τους πίνακες, οι βλαστοί σταφυλιών δεν ήταν απλώς μια διακόσμηση, αλλά υπενθύμισαν το μυστήριο της Ευχαριστίας και την αδιάσπαστη σύνδεση του ανθρώπου με τον Θεό.

Το σμαράγδι είναι ένας από τους αρχαιότερους και σεβαστούς πολύτιμους λίθους. Η αξία του ήταν γνωστή ακόμη και στην αρχαία Βαβυλώνα την 4η χιλιετία π.χ. Μαζί με το διαμάντι, το ρουμπίνι και το ζαφείρι, ανήκει στους πολύτιμους λίθους πρώτης τάξης, την υψηλότερη κατηγορία κοσμημάτων. Το όνομα της πέτρας πηγαίνει πίσω στο περσικό "ζουμρούντι" (πράσινο) και μέσω του ελληνικού "σμαραγδός" ήρθε στα ρωσική ως "σμαραγδός".