Πτυσσόμενο δαχτυλίδι"Πέτρος και Φεβρωνία"

Τα κοσμήματα, όπως και κάθε ακριβό αντικείμενο, απαιτούν προσεκτικό χειρισμό και συγκεκριμένη φροντίδα. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην εμφάνιση κοσμημάτων σε ζεστά και υγρά κλίματα. Είναι επίσης απαραίτητο να προστατεύσετε τα κοσμήματα από το να πάρουν αρώματα και καλλυντικά πάνω τους.

Από την αρχαιότητα, το δαχτυλίδι, ένας φαύλος κύκλος, έχει γίνει αντιληπτό ως σύμβολο ενότητας, άπειρου και ολότητας. Η παράδοση της φθοράς Δαχτυλιδιών ήρθε στη Ρωσία από το Βυζάντιο μαζί με τον Χριστιανισμό. Η ίδια η λέξη "δαχτυλίδι" προέρχεται από το παλαιό σλαβικό "Κόλο" – κύκλος, τροχός, μία από τις παλαιότερες εικόνες της αιωνιότητας. Ήδη στους πρώτους αιώνες, οι Χριστιανοί φορούσαν δαχτυλίδια και δαχτυλίδια ως ειδικά σημάδια της ανάρτησής τους στην εκκλησία, τοποθετώντας σύντομες ομολογίες πίστης πάνω τους. Για παράδειγμα, στους παλαιοχριστιανικούς πολύτιμους λίθους θα μπορούσε κανείς να βρει ένα ψάρι (Ελληνικά: IHTHYS — "Ιησούς Χριστός, Υιός του Θεού, Σωτήρας"), μια άγκυρα – σύμβολο ελπίδας για σωτηρία, ένα πλοίο ως αλληγορία για την εκκλησία ή το μονόγραμμα του Χριστού - Χρυσόμου.

Το ασήμι είναι ένα από τα αρχαιότερα μέταλλα που είναι γνωστά στον άνθρωπο. Η λευκή λάμψη, η πλαστικότητα και η ικανότητά του να παίρνει οποιοδήποτε σχήμα το έχουν κάνει ένα αγαπημένο υλικό κοσμηματοπωλείου για χιλιάδες χρόνια. Σε αντίθεση με το χρυσό, το ασήμι είναι πιο προσιτό, αλλά δεν είναι κατώτερο από αυτό στην ομορφιά και την ευγένεια. Ωστόσο, το καθαρό ασήμι είναι πολύ μαλακό για να δημιουργήσει ανθεκτικά κοσμήματα, επομένως έχει χρησιμοποιηθεί ως κράματα από την αρχαιότητα.

Από τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού, οι πιστοί, πηγαίνοντας σε προσκύνημα ή μακρύ ταξίδι, προσπάθησαν να έχουν μαζί τους ένα ιερό – ένα σωματίδιο του Σταυρού του Γολγοθά, λείψανα αγίων ή αντικείμενα αφιερωμένα πάνω τους. Έτσι εμφανίστηκαν τα encolpions (από τα ελληνικά "collos" — έντερα, καρδιά): μικρές κιβωτοί που φορούσαν στο στήθος. Αρχικά, είχαν σχήμα μενταγιόν με σχηματική αναπαράσταση σταυρού, αλλά με την πάροδο του χρόνου απέκτησαν οι ίδιοι μια σταυροειδή εμφάνιση. Στη Ρωσία, τέτοιοι σταυροί άρχισαν να ονομάζονται λείψανα, αφού κρατούσαν τα σωματίδια των λειψάνων μέσα και ως εκ τούτου ήταν προικισμένα με ιδιαίτερη χάρη για τον πιστό.

Στην ορθόδοξη παράδοση, οι προστάτες του γάμου και της οικογένειας τιμούνται ως ο Άγιος Πρίγκιπας Πέτρος και η Πριγκίπισσα Φεβρόνια του Μουρόμ, των οποίων η ζωή έχει γίνει πρότυπο χριστιανικού γάμου βασισμένο στον αμοιβαίο σεβασμό, την υπομονή και τη θυσιαστική αγάπη.