Η εικόνα "Σταύρωση με το επερχόμενο"

Η σταύρωση του Χριστού στο σταυρό είναι η κεντρική εικόνα της Χριστιανικής Τέχνης. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά τον έκτο αιώνα, αλλά παρέμεινε μια αρκετά σπάνια εικόνα μέχρι την καρολίγγεια εποχή. Από το τελευταίο τέταρτο του 8ου αιώνα, έχουν εμφανιστεί πολλές εικόνες του Σταυρωμένου Κυρίου — σε γλυπτά από ελεφαντόδοντο, μεταλλικά νομίσματα και φωτισμένα χειρόγραφα. Για πολλούς αιώνες, η Δύση, υπό την επιρροή του Βυζαντίου, λόγω της επικρατούσας καλλιτεχνικής παράδοσης, απεικόνιζε τον Χριστό ζωντανό και με τα μάτια του ανοιχτά — έναν θριαμβευτικό Σωτήρα σε ένα βασιλικό στέμμα. Τον 11ο αιώνα, εμφανίστηκε ένας νέος τύπος εικόνας — μια αδυνατισμένη φιγούρα με το κεφάλι σκυμμένο στον ώμο του. Από τότε, αυτή η εικόνα έχει γίνει κυρίαρχη στην τέχνη. Η πλοκή της Σταύρωσης με τις επερχόμενες σχεδιάστηκε αρχικά για να μεταφέρει σε οπτικές εικόνες ένα κομμάτι από το ευαγγέλιο του Ιωάννη (Ι.Ν., 19:26-27), στην οποία ο Χριστός, ενώ ήταν ακόμα ζωντανός, εμπιστεύτηκε την Παρθένο Μαρία στον αγαπημένο του μαθητή, τον Απόστολο Ιωάννη: όταν ο Ιησούς είδε τη μητέρα του και τον μαθητή που αγαπούσε να στέκονται εκεί, είπε στη μητέρα του, "γυναίκα! Ιδού, Ο γιος σου. Τότε λέει στον μαθητή: "Ιδού η μητέρα σου! Και από τότε, αυτός ο μαθητής την πήρε. Ο τύπος της εικόνας αυτού του μοτίβου καθιερώθηκε τον 9ο αιώνα στην τέχνη της Καρολίγγειας Αναγέννησης. Η Παναγία στέκεται στα δεξιά του Χριστού, ο Άγιος Ιωάννης στα αριστερά. Η μητέρα του Θεού απεικονίζεται με το κεφάλι σκυμμένο και το χέρι σηκωμένο στο μάγουλό της, μια πένθιμη χειρονομία που ήταν γνωστή ακόμη και στην τέχνη της Ελληνιστικής εποχής. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης απεικονίζεται με ένα βιβλίο στο χέρι του, το οποίο είναι μια υπαινιγμός στα λογοτεχνικά του έργα. Ένας οκτάκτιστος σταυρός στέκεται στο Όρος Γολγοθά, κάτω από τον οποίο βρίσκεται το κρανίο του Αδάμ. Σύμφωνα με το μύθο, ο Χριστός σταυρώθηκε στο βουνό στο σπήλαιο του οποίου θάφτηκε ο Αδάμ, το οποίο συμβολίζει την υπέρβαση του θανάτου, που ήρθε στον κόσμο με τον Αδάμ μέσω του άθλου του Ιησού Χριστού. Υπάρχουν πολλές και ποικίλες συσχετίσεις μεταξύ του Αδάμ και του Χριστού. "Όπως ο θάνατος εισήλθε στον κόσμο μέσω του ανθρώπου, έτσι και μέσω του ανθρώπου είναι η ανάσταση των νεκρών. όπως στον Αδάμ όλοι πεθαίνουν, έτσι και στον Χριστό όλοι θα ζωντανέψουν" (1 Κορ., 15: 21-22). Το τοξωτό πλαίσιο ολόκληρης της εικόνας υποδηλώνει τον χώρο του ναού που καλύπτεται από τον τρούλο. Πάνω από τη σταύρωση υπάρχει μια μικρή οριζόντια εγκάρσια ράβδος — ο τίτλος, με την επιγραφή της ενοχής του Χριστού, γραμμένη από τον Πόντιο Πιλάτο — ΊΝΖΙ — Ιησού από τη Ναζαρέτ, βασιλιά των Εβραίων. Στο μισοφέγγαρο του Σωτήρος, μπορείτε να δείτε τρία ελληνικά γράμματα — δικά του, σχηματίζοντας τη λέξη είμαι. Αυτή η ορθογραφία έχει θεμελιώδη χαρακτήρα, καθώς δείχνει τη θεότητα του Ιησού Χριστού. Αυτός που υπάρχει είναι ένα από τα ονόματα του Θεού (εξ., 3:14). Στη μεσαία εγκάρσια γραμμή, το όνομα του Σωτήρα είναι ΙΧ — Ιησούς Χριστός, πάνω από το όνομα υπάρχουν επιγραφές — Υιός του Θεού, κύριος της Δόξας - βασιλιάς της Δόξας. Στο πλαίσιο της εικόνας με τη μορφή πετάλων, μπορεί κανείς να δει τις επιγραφές: δίπλα στην Παναγία — ΜΡ ΘΥ (Ελληνικά. Μητέρα του Θεού), δίπλα στον Ιωάννη τον Θεολόγο υπάρχει μια ελληνική επιγραφή — Άγιος Ιωάννης. Για πρώτη φορά, ο Βλαντιμίρ Μιχαήλοφ χάραξε αυτήν την εικόνα από έναν χαυλιόδοντα μαμούθ και αργότερα ενσωμάτωσε την πλοκή σε ένα ευγενές μέταλλο. Το πίσω μέρος της εικόνας διατηρεί τη φυσική υφή του αρχικού υλικού.