"Η ενσάρκωση του Θεού"

Ένα τρισδιάστατο αυγό με χριστιανικές εικόνες σε διακοσμητικό άξονα συνδυάζει δύο αρχαίες ρωσική παραδόσεις αυγών του Πάσχα και των Χριστουγέννων. "Το αυγό των Χριστουγέννων είναι σύμβολο της προέλευσης της γήινης ζωής και το αυγό του Πάσχα είναι πνευματική προέλευση" (Βλαντιμίρ Μιχαήλοφ). Το τέμπλο των δώδεκα γιορτών, που διατηρούν την πλήρη ιστορία της ενσάρκωσης, αντιπροσωπεύεται στην ανοιχτή εικόνα της πτυχής. Περιστρέφοντας την κεντρική εικόνα, η έμφαση της σύνθεσης μπορεί να είναι η εικόνα των Αγίων Χριστουγέννων ή του Πάσχα, αντανακλώντας την ιδέα του προϊόντος και δείχνοντας τα πιο σημαντικά γεγονότα του Χριστιανισμού. Η κεντρική εικόνα "κάθοδος στην κόλαση" έχει διατηρήσει το κύριο νόημα της γιορτής της Ανάστασης του Χριστού από τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους και λέει πώς ο Σταυρωμένος Χριστός κατέβηκε στην κόλαση για να αναδείξει τους δίκαιους της Παλαιάς Διαθήκης. Η εικονογραφική απόδοση του" κατεβαίνοντας στην κόλαση " απεικονίζει τον Χριστό να οδηγεί τον Αδάμ και την Εύα έξω από την κόλαση. Κάτω από τα πόδια του Σωτήρα υπάρχουν θραύσματα μιας θρυμματισμένης πύλης και στο πάνω μέρος της εικόνας υπάρχει μια εικόνα αγγέλων που περιβάλλουν έναν σταυρό - σύμβολο της εξιλεωτικής θυσίας του Υιού του Θεού και της έναρξης μιας νέας εποχής. Η κεντρική εικόνα του Χριστού, αγκαλιασμένη από το θεϊκό φως, περιβάλλεται από φιγούρες των βασιλιάδων Δαβίδ και Σολομώντα και στρατιές των δικαίων. Στο πίσω μέρος της Κεντρικής εικόνας υπάρχει μια εικόνα της Γεννήσεως του Χριστού, φτιαγμένη σύμφωνα με έναν από τους αρχαιότερους εικονογραφικούς κανόνες. Στο κέντρο βρίσκεται η εικόνα της Παναγίας και του Παρθένου παιδιού σε μια φάτνη. Στα πλάγια υπάρχουν βοσκοί που ήταν οι πρώτοι που έμαθαν για τα Χριστούγεννα και οι μάγοι που ήρθαν στον Σωτήρα. Η σύνθεση ολοκληρώνεται από τις σκηνές της πλύσης του Χριστού και τις αμφιβολίες του Ιωσήφ. Το εορταστικό τέμπλο ξεκινά με την εικόνα της "Γεννήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου" σε μια φωτεινή μέρα, στη στροφή της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, τη γέννηση της Παναγίας, που αντιπροσωπεύεται από αμνημονεύτων χρόνων από τη Θεία Πρόνοια για να υπηρετήσει το μυστήριο της ενσάρκωσης του Θεού ο λόγος - να εμφανιστεί ως η μητέρα του Σωτήρα του κόσμου. Η ακόλουθη εικόνα είναι αφιερωμένη στη γιορτή της εισόδου της Παναγίας στο ναό. Η ιστορία αυτών των διακοπών βασίζεται σε έναν ιερό μύθο, όπου οι γονείς της Παναγίας, εκπληρώνοντας έναν όρκο να αφιερώσουν το παιδί τους στον Θεό, έφεραν την κόρη τους Μαρία στο ναό της Ιερουσαλήμ. Η εορταστική εικόνα του Ευαγγελισμού απεικονίζει την Παναγία με τον Αρχάγγελο Γαβριήλ, ο οποίος στάλθηκε από τον Θεό για να ανακοινώσει τα καλά νέα της γέννησης του Σωτήρα του κόσμου από αυτήν. Η εικόνα της γιορτής του βαπτίσματος του Κυρίου απεικονίζει το βάπτισμα του Σωτήρα στον Ιορδάνη από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή και τρεις αγγέλους που υποκλίνονται στον Χριστό και, όπως οι παραλήπτες από τη γραμματοσειρά, κρατούν πέπλα στα χέρια τους. Ένα περιστέρι κατεβαίνει στον Σωτήρα που στέκεται στο νερό, σύμβολο του Αγίου Πνεύματος. Η είσοδος του Κυρίου στην Ιερουσαλήμ είναι μία από τις δώδεκα γιορτές, όταν πολλοί άνθρωποι βγήκαν από την Ιερουσαλήμ για να συναντήσουν τον Ιησού Χριστό. Κάποιοι έβγαλαν τα ρούχα τους και τα άπλωσαν στο δρόμο, άλλοι έκοψαν κλαδιά φοίνικα, τα μετέφεραν στα χέρια τους ή τα πέταξαν στο δρόμο, ανοίγοντας το δρόμο για τον Σωτήρα, και όλοι φώναξαν δυνατά: "Ωσαννά στον γιο του Δαβίδ! Ευλογημένος είναι αυτός που έρχεται στο όνομα του Κυρίου! Ωσαννά στο υψηλότερο"! Η εικόνα της Ανάληψης του Κυρίου απεικονίζει τον Χριστό στη δόξα και τον θρίαμβο με τον οποίο θα έρθει να κρίνει τον κόσμο. Ο Χριστός Παντοκράτορας απεικονίζεται καθισμένος στο θρόνο της δόξας στις ακτίνες του φωτός. Η Ουράνια σφαίρα με τον Σωτήρα έχει δύο αγγέλους, οι οποίοι απεικονίζονται ως φορείς του ουράνιου κύκλου και του Σωτήρα Παντοδύναμου. Στο κεντρικό τμήμα της εικόνας υπάρχει μια εικόνα της Παναγίας ανάμεσα στους αγγέλους και έναν αριθμό αποστόλων, οι οποίοι μαζί με τη μητέρα του Θεού δημιούργησαν την εικόνα της Εκκλησίας που ίδρυσε ο Χριστός στη γη. Η γιορτή της παρουσίασης του Κυρίου απεικονίζεται στην εικόνα με τη μορφή μιας χαρούμενης συνάντησης με το Χριστό παιδί στην εκκλησία των αγίων της Παλαιάς Διαθήκης. Η εικόνα "Μεταμόρφωση του Κυρίου" απεικονίζει τη γιορτή της εμφάνισης της Θείας μεγαλοπρέπειας και δόξας του Ιησού Χριστού μπροστά στους τρεις πλησιέστερους μαθητές του Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη κατά τη διάρκεια της προσευχής στο Όρος Θαβώρ. Η εικόνα της Αγίας Τριάδας απεικονίζει την ιστορία της φιλοξενίας του Αβραάμ όταν δέχτηκε ιερούς προσκυνητές στο σπίτι του, του οποίου η άφιξη ήταν επίσκεψη από τον Θεό και σύμβολο της Αγίας Τριάδας, αντανακλώντας τις υποστάσεις του Θεού, μία στην ουσία και τριπλή σε πρόσωπα – τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Η ακόλουθη εικόνα είναι αφιερωμένη στη μνήμη της Κοίμησης της Θεοτόκου. Ο ίδιος ο Υιός Ιησούς Χριστός εμφανίστηκε σε ένα εξαιρετικό φως και δέχτηκε την ψυχή της. Στην εικόνα στο κρεβάτι της Παναγίας υπάρχουν εικόνες των Αγίων Αποστόλων που συγκεντρώθηκαν από διάφορες πόλεις την ημέρα της Κοίμησης της Θεοτόκου. Ένα καίγοντας κερί στο κομοδίνο συμβολίζει την προσευχή στον Κύριο. Το κάτω μέρος της εικόνας απεικονίζει μια πλοκή που χρησιμοποιείται ευρέως στην εικονογραφία του 15ου αιώνα - το κόψιμο των χεριών από έναν άγγελο από έναν κακό Εβραίο. Αυτή είναι η ιστορία του ιερέα Affonia, ο οποίος, τρέχοντας μπροστά από την πομπή, άρπαξε το κρεβάτι στο οποίο μεταφέρθηκε το πιο αγνό σώμα και με τα δύο χέρια και ήθελε να το χτυπήσει στο έδαφος. Ο άγγελος έκοψε τα χέρια του αόρατα. Ο αφόνιος μετανόησε, πίστεψε στον Χριστό και θεραπεύτηκε αμέσως από τους αποστόλους. Πολλές αρχαίες ρωσική καλλιτεχνική παράδοση είναι συνυφασμένες με αυτό το αυγό, και Μπαρόκ μοτίβα μπορούν να εντοπιστούν στο σχεδιασμό και τη σύνθεση. Το αυγό είναι τοποθετημένο σε διακοσμητικό άξονα, που θυμίζει τις διακοσμήσεις των λειτουργικών αγγείων του Νόβγκοροντ του 12ου αιώνα, τους λεγόμενους "κρατήρες". Ο άξονας, διακοσμημένος με" μαργαριτάρια " και μπούκλες (σύμβολα του Σωτήρα και του κήπου της Εδέμ), έχει μια λαβή με τη μορφή Ακάνθου, που συμβολίζει ένα κλαδί του δέντρου του Παραδείσου. Τα ογκώδη μοτίβα του κρίνου μετατρέπουν το πάνω μέρος της σύνθεσης στην πρωτεύουσα μιας μικροσκοπικής στήλης: τέτοιες στήλες κάποτε διακοσμούσαν τον βιβλικό ναό του Σολομώντα, καθιστώντας μια μεταφορά για την Ουράνια Ιερουσαλήμ. Η κορυφή της σύνθεσης μοιάζει με τον τρούλο ενός αρχαίου ρωσικού ναού στεφανωμένου με σταυρό σε σχήμα κρεμμυδιού: "η εικόνα ενός κρεμμυδιού ή ενός μπουμπουκιού είναι σύμβολο της προέλευσης της γήινης ζωής – η αρμονική ολοκλήρωση της γήινης σύνθεσης και η μετάβαση στο ουράνιο" (Βλαντιμίρ Μιχαήλοφ) ρωσική εκκλησία. Το επίκεντρο της σύνθεσης είναι το ίδιο το αυγό, "καθισμένο" στο κλαδί. Η σύνθεση των εξωτερικών εικόνων ενσωματώνει μια τρισδιάστατη ερμηνεία του Ντέισου: οι εικόνες της Μητέρας του Θεού και του Ιωάννη του Βαπτιστή στις πλευρικές πόρτες συνδέονται με την εικόνα του Σωτήρα που δεν γίνεται με τα χέρια, φέρεται προς τα εμπρός και τοποθετείται στην κλειδαριά που κλείνει το αυγό.