Τα κοσμήματα, όπως και κάθε ακριβό αντικείμενο, απαιτούν προσεκτικό χειρισμό και συγκεκριμένη φροντίδα. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην εμφάνιση κοσμημάτων σε ζεστά και υγρά κλίματα. Είναι επίσης απαραίτητο να προστατεύσετε τα κοσμήματα από το να πάρουν αρώματα και καλλυντικά πάνω τους.

Το ασήμι είναι ένα από τα αρχαιότερα μέταλλα που είναι γνωστά στον άνθρωπο. Η λευκή λάμψη, η πλαστικότητα και η ικανότητά του να παίρνει οποιοδήποτε σχήμα το έχουν κάνει ένα αγαπημένο υλικό κοσμηματοπωλείου για χιλιάδες χρόνια. Σε αντίθεση με το χρυσό, το ασήμι είναι πιο προσιτό, αλλά δεν είναι κατώτερο από αυτό στην ομορφιά και την ευγένεια. Ωστόσο, το καθαρό ασήμι είναι πολύ μαλακό για να δημιουργήσει ανθεκτικά κοσμήματα, επομένως έχει χρησιμοποιηθεί ως κράματα από την αρχαιότητα.

Σε αυτή τη συλλογή, κάθε έργο γίνεται μια πολύτιμη μαρτυρία για το θαύμα των Χριστουγέννων. Το αστέρι της Βηθλεέμ, οι άγγελοι που φέρνουν τα καλά νέα και η Αγία Οικογένεια – αυτές οι αιώνιες εικόνες ενσωματώνονται σε εικόνες, κομψά μενταγιόν, δαχτυλίδια και συνθέσεις τραπεζιού. Η συλλογή δημιουργήθηκε στην αρχαία τεχνική του Νόβγκοροντ των λεπτών πλαστικών: η φιλιγκράν επεξεργασία των λεπτομερειών, η απαλή λάμψη του μετάλλου και η λακωνική εκφραστικότητα των μορφών μας μεταφέρουν στη νύχτα των Χριστουγέννων. Κάθε προϊόν, από μια μικροσκοπική εικόνα έως μια σκηνή γέννησης του ντουλαπιού, φέρνει τη χαρά των διακοπών, υπενθυμίζοντας ότι το φως του αστεριού της Βηθλεέμ φωτίζει το δρόμο για όλους όσους ανοίγουν τις καρδιές τους στην πίστη.

Από τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού, οι πιστοί, πηγαίνοντας σε προσκύνημα ή μακρύ ταξίδι, προσπάθησαν να έχουν μαζί τους ένα ιερό – ένα σωματίδιο του Σταυρού του Γολγοθά, λείψανα αγίων ή αντικείμενα αφιερωμένα πάνω τους. Έτσι εμφανίστηκαν τα encolpions (από τα ελληνικά "collos" — έντερα, καρδιά): μικρές κιβωτοί που φορούσαν στο στήθος. Αρχικά, είχαν σχήμα μενταγιόν με σχηματική αναπαράσταση σταυρού, αλλά με την πάροδο του χρόνου απέκτησαν οι ίδιοι μια σταυροειδή εμφάνιση. Στη Ρωσία, τέτοιοι σταυροί άρχισαν να ονομάζονται λείψανα, αφού κρατούσαν τα σωματίδια των λειψάνων μέσα και ως εκ τούτου ήταν προικισμένα με ιδιαίτερη χάρη για τον πιστό.