Σταυρός με την κιβωτό"το χέρι της ευλογίας"

Τα κοσμήματα, όπως και κάθε ακριβό αντικείμενο, απαιτούν προσεκτικό χειρισμό και συγκεκριμένη φροντίδα. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην εμφάνιση κοσμημάτων σε ζεστά και υγρά κλίματα. Είναι επίσης απαραίτητο να προστατεύσετε τα κοσμήματα από το να πάρουν αρώματα και καλλυντικά πάνω τους.

Από την αρχή του Χριστιανισμού, ο σταυρός έχει γίνει για τους πιστούς όχι μόνο μια εικόνα ενός οργάνου εκτέλεσης, αλλά ένα σύμβολο της νίκης επί του θανάτου και της ελπίδας. Τον τέταρτο αιώνα, όταν ο Ιερός ίσος προς τους Αποστόλους αυτοκράτορας Κωνσταντίνος θριάμβευσε από τη δύναμη της εικόνας του Τιμίου Σταυρού και η Αγία βασίλισσα Έλενα βρήκε τον Ζωογόνο Σταυρό στην Ιερουσαλήμ, άρχισε η εθνική λατρεία αυτού του ιερού. Χιλιάδες προσκυνητές συρρέουν στην Παλαιστίνη, επιδιώκοντας να πάρουν μαζί τους ένα κομμάτι από το δέντρο του Γολγοθά για να το μεταφέρουν ως αδιάκοπη υπενθύμιση της επίγειας ζωής του Σωτήρα, των δεινών και της ανάστασής του. Έτσι γεννήθηκε η παράδοση του σταυρού, ένα προσωπικό σημάδι ότι ανήκει στον Χριστό και μια απτή μαρτυρία της πίστης.

Η πλατίνα είναι ένα από τα πιο σπάνια και πολύτιμα μέταλλα στη Γη. Το όνομά του προέρχεται από την ισπανική πλατίνα, που σημαίνει "μικρό ασήμι". Σε αντίθεση με το χρυσό ή το ασήμι, η πλατίνα δεν αμαυρώνει στον αέρα, δεν διαβρώνεται σε υγρό περιβάλλον και δεν φοβάται τις υψηλές θερμοκρασίες. Αυτό το γκρι-λευκό μέταλλο έχει μια μοναδική χημική αντοχή, γεγονός που το καθιστά σύμβολο καθαρότητας και αμετάβλητου.

Αυτή η συλλογή περιέχει τα κύρια έργα του Βλαντιμίρ Μιχαήλ: εικόνες, σταυροί, δαχτυλίδια και αλυσίδες από ευγενή 950 πλατίνα. Το μέταλλο, το οποίο δεν αμαυρώνει και δεν φοβάται το χρόνο, γίνεται ένα φυσικό πλαίσιο για αρχαία σύμβολα και φιλιγκράν χειροτεχνία. Η πλατίνα δίνει έμφαση στην τελειότητα των γραμμών, την αυστηρότητα του στολιδιού και το βάθος της παράδοσης του Νόβγκοροντ των λεπτών πλαστικών, όπου κάθε λεπτομέρεια έχει επαληθευτεί εδώ και αιώνες.

Από τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού, οι πιστοί, πηγαίνοντας σε προσκύνημα ή μακρύ ταξίδι, προσπάθησαν να έχουν μαζί τους ένα ιερό – ένα σωματίδιο του Σταυρού του Γολγοθά, λείψανα αγίων ή αντικείμενα αφιερωμένα πάνω τους. Έτσι εμφανίστηκαν τα encolpions (από τα ελληνικά "collos" — έντερα, καρδιά): μικρές κιβωτοί που φορούσαν στο στήθος. Αρχικά, είχαν σχήμα μενταγιόν με σχηματική αναπαράσταση σταυρού, αλλά με την πάροδο του χρόνου απέκτησαν οι ίδιοι μια σταυροειδή εμφάνιση. Στη Ρωσία, τέτοιοι σταυροί άρχισαν να ονομάζονται λείψανα, αφού κρατούσαν τα σωματίδια των λειψάνων μέσα και ως εκ τούτου ήταν προικισμένα με ιδιαίτερη χάρη για τον πιστό.