Σταυρός στο στήθος "το σημάδι"

Τα κοσμήματα, όπως και κάθε ακριβό αντικείμενο, απαιτούν προσεκτικό χειρισμό και συγκεκριμένη φροντίδα. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην εμφάνιση κοσμημάτων σε ζεστά και υγρά κλίματα. Είναι επίσης απαραίτητο να προστατεύσετε τα κοσμήματα από το να πάρουν αρώματα και καλλυντικά πάνω τους.

Από την αρχή του Χριστιανισμού, ο σταυρός έχει γίνει για τους πιστούς όχι μόνο μια εικόνα ενός οργάνου εκτέλεσης, αλλά ένα σύμβολο της νίκης επί του θανάτου και της ελπίδας. Τον τέταρτο αιώνα, όταν ο Ιερός ίσος προς τους Αποστόλους αυτοκράτορας Κωνσταντίνος θριάμβευσε από τη δύναμη της εικόνας του Τιμίου Σταυρού και η Αγία βασίλισσα Έλενα βρήκε τον Ζωογόνο Σταυρό στην Ιερουσαλήμ, άρχισε η εθνική λατρεία αυτού του ιερού. Χιλιάδες προσκυνητές συρρέουν στην Παλαιστίνη, επιδιώκοντας να πάρουν μαζί τους ένα κομμάτι από το δέντρο του Γολγοθά για να το μεταφέρουν ως αδιάκοπη υπενθύμιση της επίγειας ζωής του Σωτήρα, των δεινών και της ανάστασής του. Έτσι γεννήθηκε η παράδοση του σταυρού, ένα προσωπικό σημάδι ότι ανήκει στον Χριστό και μια απτή μαρτυρία της πίστης.

Η Παναγία κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην ορθόδοξη παράδοση. Η εικόνα της, αποτυπωμένη σε αμέτρητες εικόνες, δεν είναι μόνο απόδειξη βαθιάς ευλάβειας, αλλά και κλειδί για την κατανόηση των σημαντικότερων δογμάτων του Χριστιανισμού. Η εικονογραφία της Παναγίας είναι εκπληκτικά διαφορετική, αλλά όλη αυτή η ποικιλομορφία πηγαίνει πίσω σε τρεις κύριους τύπους: "Οράντα", "Οδηγήτρια" και "τρυφερότητα". Κάθε μία από αυτές αποκαλύπτει μια συγκεκριμένη πτυχή της σχέσης της με τον θεϊκό Υιό.

Το διαμάντι ονομάζεται συχνά "βασιλιάς των πολύτιμων λίθων", επειδή η ιστορία του χρονολογείται από χιλιάδες χρόνια. Τα πρώτα πολύπλευρα διαμάντια εμφανίστηκαν τον 15ο αιώνα: το 1463 κατασκευάστηκε το πρώτο διαμάντι και έναν αιώνα αργότερα, κατά την αναγέννηση, εφευρέθηκε η κλασική κοπή διαμαντιών στη Φλάνδρα, το πρωτότυπο της οποίας ήταν φυσικοί κρύσταλλοι-οκτάεδρα. Ωστόσο, ένα διαμάντι θα μπορούσε να αποκαλύψει πραγματικά την ομορφιά και τη λάμψη του με όλες τις όψεις του τον 17ο αιώνα, όταν οι κοπτήρες διαμαντιών έμαθαν πώς να χωρίζουν πέτρες. Το σύγχρονο στρογγυλό διαμάντι με 57 τέλεια ευθυγραμμισμένες όψεις οφείλει την εμφάνισή του στους μαθηματικούς υπολογισμούς του Marcel tolkowsky, ο οποίος πρότεινε το 1919 τις παραμέτρους στις οποίες αποκαλύπτονται με τον καλύτερο τρόπο οι οπτικές ιδιότητες ενός διαμαντιού.