Ο Άγιος πρίγκιπας Δανιήλ της Μόσχας γεννήθηκε το 1261 και ήταν ο τέταρτος γιος του Αγίου Μεγάλου Δούκα Αλέξανδρου Νέβσκι. Στη ζωή του, ο Άγιος πρίγκιπας Δανιήλ διακρίθηκε από ευσέβεια, πραότητα και γαλήνη. Κατά τη διάρκεια όλων των ημερών της ζωής του, κανείς δεν έβλαψε τη δύναμή του και ο ίδιος δεν προσπάθησε να αποκτήσει εδάφη άλλων ανθρώπων με βία, ευχαριστώντας τον Θεό για την ευλογημένη κληρονομιά που του δόθηκε με κλήρο — τη δύναμη της ένδοξης πόλης της Μόσχας. Από την εποχή του Ευλογημένου Πρίγκιπα Δανιήλ, η τιμή και η δόξα της πρώτης Βασιλείας και της υπεροχής άρχισαν να πλησιάζουν τη Θεοφιλή πόλη της Μόσχας. Το 1302, το Πριγκιπάτο της Μόσχας αυξήθηκε λόγω της ειρηνικής προσάρτησης του Πριγκιπάτου του Περεγιασλάβ.

Ωστόσο, ο Άγιος Πρίγκιπας δεν απολάμβανε την αγάπη της εξουσίας, αλλά, προστατευμένος από το φόβο του Θεού, πέτυχε στην αδελφική αγάπη. Κυβερνώντας θεϊκά μέσα στα σύνορα της Μόσχας, ο Άγιος πρίγκιπας Δανιήλ έχτισε ένα μοναστήρι πέρα από τον ποταμό Μόσχα, το οποίο έγινε γνωστό με το όνομά του Ντανιλόφσκι. Σε αυτό το μοναστήρι, ο ίδιος ο πρίγκιπας πήρε μοναστικό τόνο. Έχοντας αποδεχτεί το σχήμα, ο Άγιος Πρίγκιπας αναχώρησε ειρηνικά στον Κύριο στις 4 Μαρτίου 1303, σε ηλικία 42 ετών. Στις 30 Αυγούστου 1652, τα λείψανά του βρέθηκαν άφθαρτα.