Ο σεβάσμιος Μεγάλος Δούκας Δημήτρης Ντόνσκοι, γιος του πρίγκιπα Ιωάννη του κόκκινου και της πριγκίπισσας Αλεξάνδρας, εγγονός του Ιωάννη Καλίτα, γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1350 και μεγάλωσε με αγάπη για τον Θεό και την ιερή εκκλησία υπό την καθοδήγηση του Αγίου Αλεξίου της Μόσχας. Ο Άγιος Σέργιος του Ραντόνεζ βοήθησε πολύ τον Άγιο στην εκπαίδευση του Πρίγκιπα. Από μικρή ηλικία, ο Δημήτρης, ακούγοντας τις ιστορίες του πατέρα του για τους ένδοξους προγόνους του — τον Αλέξανδρο Νέβσκι, τον Δανιήλ της Μόσχας και άλλους ευσεβείς πρίγκιπες, ενίσχυσε την ευθύνη του για την καταγωγή του. Ως εννιάχρονο αγόρι, μετά το θάνατο του πατέρα του, ο Δημήτρης πήγε στην Ορδή και έλαβε άδεια από τον Χαν να κληρονομήσει τη βασιλεία του πατέρα του.
Η Χριστιανική ευσέβεια του Αγίου Πρίγκιπα Δημήτρη συνδυάστηκε με το ταλέντο ενός εξαιρετικού πολιτικού. Ο Δημήτρης οχύρωσε τη Μόσχα, περικυκλώνοντας το Κρεμλίνο με τοίχους από λευκή πέτρα αντί για βελανιδιές που κάηκαν κατά τη διάρκεια της φωτιάς και έβαλε κανόνια στους τοίχους — τα τελευταία όπλα της εποχής. Η Μόσχα μπόρεσε να αντέξει τρεις πολιορκίες από έναν τεράστιο λιθουανικό στρατό. Ο Δημήτρης αφιερώθηκε στην υπόθεση της ενοποίησης των ρωσική γη υπό την κυριαρχία των Μεγάλων Δούκων της Μόσχας και την απελευθέρωση της Ρωσίας από τον τάταρο-Μογγόλο ζυγό. Για όλες τις πράξεις του, ο Μεγάλος Δούκας έλαβε την ευλογία της Εκκλησίας. Συγκεντρώνοντας τις δυνάμεις του για μια αποφασιστική μάχη με τις ορδές του Μαμάι, ο Άγιος Δημήτριος επισκέφθηκε το μοναστήρι της Ζωοδόχου Τριάδας και είπε στον Άγιο Σέργιο για τις αμφιβολίες του λόγω του μικρού αριθμού των στρατευμάτων του (σε σύγκριση με τον στρατό του Μαμάι). Ο μοναχός προσέφερε προσευχές στον Θεό και ευλόγησε τον Πρίγκιπα, προβλέποντας τη νίκη για τον χριστιανικό του στρατό. Ο γέροντας ενθάρρυνε τον πρίγκιπα και τους πολεμιστές του στέλνοντας δύο συνωμότες της Τριάδας, τον Αλέξανδρο (Περέσβετ) και τον Αντρέι (Οσλιάμπια), για να τους βοηθήσουν. Πριν από τη μάχη, ο Άγιος Δημήτριος προσευχήθηκε θερμά στον Θεό και απευθύνθηκε στους στρατιώτες, λέγοντας: "αδελφοί, είναι καιρός να πιούμε το ποτήρι μας και να γίνει αυτός ο τόπος ο τάφος μας για το όνομα του Χριστού!"Η μάχη έλαβε χώρα στο πεδίο Kulikovo, μεταξύ των ποταμών Don και Nepryadva, την ημέρα της γιορτής της γέννησης της Παναγίας στις 8 Σεπτεμβρίου 1380.
Πριν οι ρωσική πορεία εναντίον των Τατάρων, τα λείψανα του Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκι ανακαλύφθηκαν στο Βλαντιμίρ. Ο Δημήτρης Ιωαννόβιτς το έμαθε πριν από τη μάχη και ενισχύθηκε από την αόρατη βοήθεια του μεγάλου προγόνου του. Η μάχη ξεκίνησε με μια μονομαχία μεταξύ του μοναχού Αλέξανδρου Περέσβετ, ο οποίος δέχτηκε την πρόκληση του Τατάρ ήρωα Τσελούμπεϊ. Οι πολεμιστές σκόνταψαν και έπεσαν νεκροί. Ο Μεγάλος Δούκας συμμετείχε στη μάχη στο ίδιο επίπεδο με τους συνηθισμένους πολεμιστές. Η πρόβλεψη του Αγίου Σεργίου έγινε πραγματικότητα: ο Κύριος δεν εγκατέλειψε το ρωσική στρατιά. Πολλοί είδαν αγγέλους πάνω από το πεδίο του Κουλίκοβο, τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, τους παθιασμένους Μπόρις και Γκλεμπ και τον πριγκιπάτο προστάτη άγιο Δημήτριο της Θεσσαλονίκης. Η είσοδος στη Μάχη του ενέδρα ρωσική σύνταγμα υπό τη διοίκηση του Βοεβόδα Δημήτρη Μπόμπροκ και ο πρίγκιπας Βλαντιμίρ Ανδρέβιτς ο γενναίος αποφάσισε την έκβαση της μάχης. Οι Τάταροι έφυγαν, εγκαταλείποντας τα βαγόνια τους. Για αυτή τη νίκη, Ο Μεγάλος Δούκας Δημήτρης έγινε γνωστός ως Ντόνσκοι.
Σε ευγνωμοσύνη προς τον Θεό και την Παναγία, Ο Άγιος Δημήτριος έχτισε το Μοναστήρι της Κοίμησης της Θεοτόκου στον ποταμό Ντουμπένκα και δημιούργησε μια εκκλησία της Γεννήσεως της Παναγίας στους τάφους των πεσόντων στρατιωτών. Ταυτόχρονα, στο Μοναστήρι της Τριάδας, ο Άγιος Πρίγκιπας ξεκίνησε τον εθνικό εορτασμό των σκοτωμένων στρατιωτών (έτσι προέκυψε το γονικό Σάββατο του Αγίου Δημητρίου).
Πριν από το θάνατό του, ο Μεγάλος Δούκας έκανε μια πνευματική διαθήκη, διατάζοντας τα παιδιά του να τιμήσουν τη μητέρα τους, τη Μεγάλη Δούκισσα Ευδοκία (Ευφροσύνη στο μοναχισμό, 7 Ιουλίου 1407, κανονικοποιημένη), και τα αγόρια να ζήσουν σύμφωνα με τις εντολές του Θεού, επιβεβαιώνοντας την ειρήνη και την αγάπη. Ο Άγιος Δημήτριος αναπαύθηκε στον Κύριο στις 19 Μαΐου 1389 και θάφτηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αρχαγγέλου του Κρεμλίνου της Μόσχας. Ο κανόνας του Πρίγκιπα Δημήτρη πραγματοποιήθηκε το 1988.
Η μνήμη του σεβάσμιου Μεγάλου Δούκα Dimitry Donskoy γιορτάζεται στις 19 Μαΐου στο παλιό στυλ και την 1η Ιουνίου στο νέο.