Οι ιδρυτές της Μονής Spaso-Preobrazhensky Valaam, ο σεβάσμιος Σέργιος και ο Χέρμαν, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ήταν Έλληνες ιεροφάντες που ήρθαν στα υπάρχοντα του Veliky Novgorod τον δέκατο αιώνα μαζί με τους πρώτους Ορθόδοξους ιεραπόστολους. Οι ιστορικές πληροφορίες για τους ιδρυτές της Μονής Βαλαάμ είναι σπάνιες. Η εκκλησιαστική παράδοση και τα αρχαία χρονικά μνημεία έγιναν απόδειξη του μοναστικού άθλου των μοναχών.
Πάνω από μία φορά, κατά τη διάρκεια των εισβολών του εχθρού (XII, XVII αιώνες), το μοναστήρι καταστράφηκε και η μοναστική υπηρεσία διακόπηκε εδώ για πολλές δεκαετίες. Κατά τη διάρκεια των εισβολών, τα εκκλησιαστικά μνημεία και τα ιερά των μοναστηριών καταστράφηκαν και η πλουσιότερη βιβλιοθήκη του μοναστηριού και το αποθετήριο χειρογράφων κάηκαν και λεηλατήθηκαν επανειλημμένα. Οι ζωές του Αγίου Σεργίου και του Χέρμαν του Βαλαάμ έχουν επίσης χαθεί.
Η έννοια της μοναστικής ζωής των Αγίων Σεργίου και Χέρμαν ήταν να διαφωτίσει τις παγανιστικές καρελιανές φυλές με το φως της χριστιανικής πίστης, να καθιερώσει την Ορθοδοξία στα βόρεια της Ρωσίας και να ιδρύσει ένα μοναστικό μοναστήρι, το οποίο έγινε Οχυρό της Ορθοδοξίας στους πρώτους αιώνες του χριστιανικού Διαφωτισμού. Αυτό αποδεικνύεται από τις αρχαίες ζωές του Αγίου Αβραάμ του Ροστόφ, που λένε για την παραμονή του στο Βαλαάμ, για την ύπαρξη Ορθόδοξου μοναστηριού εδώ τον δέκατο αιώνα.
Τα αρχαία χρονικά του Νόβγκοροντ αναφέρουν την ανακάλυψη των λειψάνων του Αγίου Σεργίου και του Χέρμαν και τη μεταφορά τους στο Νόβγκοροντ κατά την εισβολή των Σουηδών το 1163-1164. Ίσως τότε έγινε η τοπική δοξασία των ιδρυτών της Μονής Βαλαάμ και τέθηκε η αρχή της εκκλησιαστικής λατρείας του Αγίου Σεργίου και του Χέρμαν. Μια υπενθύμιση των χαμένων ζωών των Αγίων βρίσκεται σε πολυάριθμους καταλόγους της "συνομιλίας του Βαλαάμ", ένα μνημείο της εκκλησιαστικής δημοσιογραφίας των XVI—XVII αιώνων. Η αρχή της" συνομιλίας"είναι αναμφίβολα ένα απόσπασμα από τα ορυχεία του Σεπτεμβρίου, το οποίο μιλά για τη μεταφορά των λειψάνων του Αγίου Σεργίου και του Χέρμαν ("Καρελιανοί θαυματουργοί") από το Νόβγκοροντ στο μοναστήρι του" Ολόψυχου Σωτήρα "για να" ηρεμήσει τον στρατιωτικό κίνδυνο", προφανώς το 1182, κάτι που επιβεβαιώνεται από τις πηγές του χρονικού του Νόβγκοροντ. Η εξαιρετικά διαδεδομένη διανομή της "συνομιλίας του Βαλαάμ", γνωστή σε πολλούς καταλόγους των XVI — XVIII αιώνων, μαρτυρεί την υψηλή πνευματική εξουσία των ιδρυτών της Μονής Βαλαάμ, καθώς ήταν τα πνευματικά τους στόματα που εξέφραζαν τη θέση των" μη κατόχων " στη διάσημη εκκλησιαστική πολεμική του XVI αιώνα.
Το 1819, η Ιερά Σύνοδος όρισε την ρωσική λατρεία των Αγίων του Βαλαάμ και καθόρισε τις ημέρες της εκκλησιαστικής γιορτής της μνήμης τους στις 28 Ιουνίου (11 Ιουλίου Μ.Χ.) και στις 11 Σεπτεμβρίου (24 Σεπτεμβρίου μ. χ.).
Τα λείψανα των Αγίων Σεργίου και Χέρμαν εξακολουθούν να αναπαύονται κάτω από ένα μπούσελ στον Καθεδρικό Ναό μεταμόρφωσης της Μονής Βαλαάμ. Η απόδειξη της γεμάτης χάρη προσευχής βοήθειας των σεβάσμιων είναι τα πολυάριθμα θαύματα που αποκαλύπτονται από την πίστη εκείνων που ζητούν και προσεύχονται.