Ο Πατριάρχης Τικόν (στον κόσμο-Βασίλι Ιβάνοβιτς Μπελαβίν), εξελέγη Πατριάρχης μετά την επανάσταση του 1917.

Ο Πατριάρχης Τίχων πέθανε το 1925 σε ηλικία 60 ετών, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία από καρδιακή ανεπάρκεια, αν και υπάρχει μια θεωρία ότι δηλητηριάστηκε. Κανονικοποιημένος το 1989, ηγείται του Συμβουλίου των Νέων Μαρτύρων και Ομολογητών της Ρωσίας. Έγινε ο πρώτος πατριάρχης στη Ρωσία από τον Πέτρο τον Μέγα, ο οποίος κατάργησε αυτόν τον θεσμό.

Ο Νικόλαος Β ήταν υποστηρικτής της αναβίωσης του Πατριαρχείου.

Ο Πατριάρχης Τίχωνας και ο Τσάρος Νικόλαος Β είναι ενωμένοι σε μια εικόνα, αντανακλώντας την ιδέα ότι ο Τίχωνας είναι ο πρώτος Ανώτατος μάρτυρας της νέας εκκλησίας και ο Νικόλα είναι ο υψηλότερος κοσμικός.

Και οι δύο άγιοι απεικονίζονται ως έτοιμοι να σταυρώσουν τον Χριστό. Οι άγγελοι πετούν από τον ουρανό στον Χριστό, μεταφέροντας τα όργανα του πάθους: ένα στέμμα από αγκάθια και ένα δόρυ. ο Πατριάρχης Τίχων απεικονίζεται με πατριαρχικά άμφια, ο Νικόλαος Β ' — με μανδύα ερμίνης, ωστόσο, τυλιγμένος πάνω από μια τελετουργική στολή. Ο λαιμός του αυτοκράτορα είναι διακοσμημένος με το Τάγμα του ιππικού Γεωργίου Δ ' και κρατά ένα σπαθί στα χέρια του — αυτά τα χαρακτηριστικά πρέπει να τονίζουν τις στρατιωτικές του ηγετικές λειτουργίες.